Hallo iedereen!

Eindelijk weer een reisverslag. We hebben een tijdje niet geschreven, want Vietnam was zo leuk dat zelfs wij de computer links lieten liggen!

We zijn vanuit Pakse (Laos) met een locale bus de grens overgegaan. De busreis duurde 12 uur, maar dat vinden wij helemaal niet meer erg. We zijn professionals geworden in lange reizen!
We kwamen met de bus aan in Hue (dat ligt in het midden van Vietnam aan de kust). Hue is een hele leuke, mooie stad. Het was lekker weer, veel zon maar ook een lekker windje.
Eerste dag hebben we Hue bekeken (vooral de oude citadel gezien) en volgende dag met de scooter naar Thuan An gereden, dat is een klein dorpje aan het strand. Daar hebben we heel lekkere vers gegrilde vis gegeten (en een ananas, woehoe!).
In Vietnam is scooteren wel anders dan in Laos en Thailand. Niemand kijkt (alleen vooruit) en er zijn miljarden scooters. Alleen al in Ho Chi Minh zijn er 5 miljoen scooters terwijl er 7 miljoen mensen wonen!

We namen de nachtbus naar Ha Noi. Prima busje met prima bedjes. Ha Noi is een echte hoofdstad, veel werken en drukte, maar niet zo veel te doen. De grote steden zijn niet de hoogtepunten van de landen! Ha Noi was wel lekker fris, maar het miezerde wel af en toe.
Na 3 dagen Ha Noi hadden we de wannabe slaapbus naar Sapa. We waren te gierig om een treinticket van 23 dollar te kopen, achteraf toch wel slimmer... De slaapbus had normale stoelen die naar achter waren gezet. Sapa ligt op 1600 meter hoogte, dus heeeel veeeeel haarspeldbochten. Niet het lekkerste als je wil slapen in een stoel.
Na al die haarspeldbochten, kwamen we aan in een stadje waar je alleen maar wolken om je heen zag! Het was echt heel fris, dus de vesten hebben we niet voor niets mee gesjouwd in onze rugzakken.
Sapa is echt een geweldig stadje! De hilltribes (dat zijn deetnische minderhedenuit Laos, China, Myanmar etc. die in de bergenwonen)lopen hier namelijk 'los/in het wild' door de stad. In Thailand was het meer aapjes kijken in een afgelegen dorpje waar 25 toeristenbussen om bamboehutjes stonden. Je moest speciaal naar de dorpjes toe met een tour. In Sapa zie je de hilltribes gewoon werken en normaal leven.
Sapa was echt heel cool! We hebben allebei een mooie, geweven sjaal van de H'mong (grootste hilltribe) gekocht. En Eke nog een mooi hilltribe jasje, echt klederdracht!

Na Sapa door gegaan naar Ha Long Bay. We hadden de trein naar Ha Noi. De 'soft beds' waren op, dus moesten wij op de 'hard beds' slapen. Nou, nou, nou, dat was interessant! We sliepen tussen 6 Vietnamezen en om de 4 minuten kwam er een lucht uit de wc... Te vies om te beschrijven! Iris had haar nieuwe sjaal in haar neus en Eke had de Deoroller permanent IN haar neus.
Eenmaal aangekomen in Ha Noi waren we natuurlijk poepjegaar en toen moesten we ook nog het busstation vinden (dat was aan de andere kant van de stad). Maarja, echte backpackers zetten door! We namen de taxi (het zoeken was niet zo heel lastig ineens) naar het busstation en hadden de bus van half 6 s'ochtends. Rond 12 uur kwamen we aan in Ha Long City, waar we af werden gezet tegenover wat hotels. En hier komt het...
Eigenlijk wouden we de eerste nacht in Ha Long City slapen, maar we hoorden van een stelletje dat zij op een boot wouden gaan slapen en dat leek ons ook wel wat. Dus liepen wij een toeristenoffice/hotel binnen. Er liep een man met ons mee die ons ging helpen.
Hij haalde een dure map met prachtige foto's van tours uit z'n tas. Hij had een goeie tour van 3 dagen voor 120 dollar per persoon. Uiteindelijk werd het 100 per persoon. Het was echt een heel coole tour met echt alles inclusief, dus wij trots 'O, maar voor 100, dat valt mee zeg! Wat kunnen wij goed afdingen!'
Samen met eenTsjechisch stelletje (Petra & David Parezz) en de verkoper gingen we richting de haven.Toen we de deur open deden, werden we al meteen bestormd door een boze Spanjaard. Hij was woedend! Hij had de dag ervoor een ticket gekocht voor een tweedaagse tour bij onze verkoper. 'Don't go on the boat, he's a cheater!' Bleef hij scheeuwen. Hij had 65 dollar betaald voor een luxe, tweedaagse tour, maar zat met mensen op de boot met mensen die 20 dollar hadden betaald. Het was een heel andere boot. Een goede boot als je 20 dollar betaald, maar zeker niet de luxe waarvoor hij dus teveel betaald had.
De verkoper (vanaf nu gaan we hem dus Cheater noemen) werd een beetje zenuwachtig en zweterig. De Spanjaard kreeg geld terug en Cheater beloofde ons dat het bij ons anders was. Wij geloofde het al niet, maar we wisten toch waar hij te vinden was. Petra en David wisten ook niet wat ze moesten doen. We kwamen er al snel achter dat mensen waarmee we op de boot gingen, 35 dollar hadden betaald i.p.v. 100 dollar. Hier zat dus ook iets niet snor!
Petra ging (al een beetje woest) de boot bekijken en kwam woester terug. De boot was niet de beloofde boot. Ook wij waren bedrogen! (Zoals de bewaker zei: 'Yes, yes, you have been cheated' en dat dan 100 keer achter elkaar.)
Inmiddels was Cheater natuurlijk al spoorloos. Wij hebben de tourguide (samen met Petra en David) van de boot gehaald. Hij was ook fout, want hij spande samen met Cheater. Die ging zielig doen en huilen 'I only get 3 dollar per day blabla'. Eerst kende hij Cheater niet, maar later had hij toch ineens het nummer in zijn telefoon. Het leek ons (samen met Petra en David) het best om niet de tour de doen, omdat het dan makkelijker is om je geld terug te krijgen. Eke belde op 'WHERE ARE YOU! We want our money back' en kreeg terug te horen dat meneertje Cheater in een bus naar Hanoi zat.
We wisten waar we Cheater misschien konden vinden, namelijk in het hotel waar hij was toen we de tickets kochten.
Op dit moment (dat wij naar Cheater gaan) hebben we dus een rugzak van 15 kg op ons rug, 24 uur niet gedoucht, 10 uur in een stinktrein gezeten en 5 uur in een minibusje. Het is buiten 35 graden en gaan steeds meer stinken en het haar gaat steeds meer pluizen (dat van Eke, dat van Iris wordtsteeds slapper).Petra en David hadden zelfs 24 uur niet gegeten! Maar ondanks deze omstandigheden, was er geen tijd te verliezen. Wij willen ons geld terug!
Boos stapten we met z'n viertjes het hotel binnen 'Where is the man in the suit!!!'. Er stonden binnen 3 seconden 5 Vietnameze families om ons heen. Ze waren gefascineerd hoe boos wij waren. Ze bleven lachen en 'Yes, yes, he comes' zeggen.
Na een half uur, stapte er een mannetje binnen met een vissershoedje, een leren jack, een spijkerbroek en afgetrapte gympen aan. Wij herkende alle vier het gezicht. Cheater had z'n mooie, met krijtstrepen pak ingewisseld voor een gangsteroutfitje.
Cheater wou niks terug geven. Na een uur dreigen met 'we will call theambassy, we willcall the police' wou hij ons beiden (P & D en wij twee) 80 % terug geven.
Wij vonden dat al een hele prestatie (aangezien de bewaker bij de haven had gezegd dat we geen kans hadden), maar Petra was het er niet mee eens.
Ze was woester en woest in tegenstelling tot haar man, die zo sloom was dat hij bijna in slaap viel. Petra ging de ambassade bellen, maar die nam niet op. Dus belde Eke de Nederlandse ambassade. Eke ging naar buiten om te bellen, Petra zat zowat op schoot bij Cheater, David zat in een stoel te 'denken' en Iris stond als bodyguard voor de deur. Cheater mocht niet ontsnappen!
Eke kreeg een Nederlandse vrouw aan de telefoon, maar die kon niks doen, omdat de politie waarschijnlijkvrienden ismet Cheater (daarom was hij ook niet erg onder de indruk als wij zeiden 'We are going to call the police!'). Het enige wat we konden doen was driegen met een site met 'zwarte lijst' voor hotels. 'Bad for the hotel, bad for the clients' hebben wij 100 keer gezegd. Vanaf dat moment wou hij weer veel minder dan 80% terug gaan geven, maar uiteindelijk nadat David (die een beetje wakker was geworden) steeds bozer ging kijken en dichter naar Cheater toekwam, kregen we toch de 80% terug.
We hebben met Petra en David die avond om de 5 minuten dubbel gelegen om het avontuur van de dag.
De dag erna hebben we alsnog een tourtje gedaan door Ha Long Bay. Met een boot gingen we 4 uur langs de rotsen en een grot in. Ha Long Bay is echt ongelofelijk mooi en gelukkig hebben we het, ondanks Cheater, toch nog goed kunnen zien.

De dag erna gingen we met de lokale veerboot en bus naar Cat Ba Island. Daar hebben we weer een beetje gescooterd en zijn we naar de Hospital Cave geweest. Een grot waar de Vietnamezen in de Vietnam Oorlog een ziekenhuisje hadden. Nul toeristen en dat maakte het nog wel wat spectaculairder!
Na 2 nachten door naar Nimh Binh. Hier sliepen we bij Mr. en Mrs. Xuan. Mrs. Xuan is de beste kokkin van Vietnam (niet officieel, maar dat wordt gezegd). En gelijk hebben ze! We hebben wel 5 keer in 2 dagen hetzelfde menu gegeten. En we konden best nog een jaar zo doorgaan.
De 2e dedenwe een tourtje. We hadden allebei een scooter met chauffeur, want we mochten van Mr. Xuan niet op eigen houtje. Via de Super Highway 1 (die loopt van Ha Noi naar Ho Chi Minh en gebruik je altijd als je je verplaatst) gingen we naar Tam Coc. Met een bootje tussen de rotsen en rijstvelden, erg mooi! Er werd geroeid met voeten.
Later die dag naar een tempeltje op een heuvel. 500 treden in warmte! Maar het uitzicht was geweldig, net als de foto's van die dag.

Na Nimh Binh hadden we de nachtbus naar Hoi An. Samen met twee Bavarianen (dat ligt in Duitsland, vlakbij Munchen). We stapten als laatste in, dus we hadden echt rotplekken. We lagen helemaal achterin (5 bedjes van 50 cm naast elkaar, dus lekker krap). Iris lag naast een egoistisch, stink Chineesje en Eke lag naast de dikke Bavariaan. Die had iets teveel Bavaria gedronken...
Uiteindelijk niet zoveel geslapen die nacht. Om 8 uur s'ochtends moesten we ineens overstappen in Hue. Om naar Hoi An te gaan moesten we eerst een uur wachten op de bus en later nog 5 uur erin zitten. Best heftig als je weinig geslapen hebt en het is weer 30 graden buiten.
S'middags kwamen we in Hoi An aan. Echt een heel schattig stadje! Het lijkt een beetje op Luang Prabang (Laos). Hoi An staat bekend om de 'tailor made', op maat gemaakte kleding en schoenen. Wij vonden het zelf alleen niet zo handig om iets op maat te laten maken, omdat we er nog 3 maanden mee moeten sjouwen. We gingen er ook vanuit dat je wel goed in Ho Chi Minh kon shoppen (NOT!). We hebben voor het eerst ook echt in de zee gezwommen in Hoi An. Alleen de dag erna was er in eens een soort storm en was er een rode vlag!

Na 3 dagen Hoi An zijn we naar Nha Trang. Voor het eerst in Vietnam weer echt goed party party party! Uitgaan tot laat en lekker uitslapen. Alleen hadden wij een beetje pech met het weer overdag. Het was ineens bewolkt en regenachtig, dus niet echt lekker zwemweer. De zee was sowieso erg woest en gevaarlijk. We hebben een jongetje bijna zien verdrinken en Eke had het ook even moeilijk met de stroming in de zee!

Na Nha Trang door naar Da Lat. Een stadje in de bergen. We moesten echt een beetje afkicken van het partygevoel hier! Er was geen hol te doen s'avonds. De omgeving van Da Lat is erg mooi. Alleen hier regende het ineens heel erg...

Mui Ne (Beach) was de volgende bestemming. Mui Ne Beach is echt walgelijk. Alleen maar vieze, rijke Russen en resorts. Er zijn zoveel Russen dat ze zelfs een Russisch menu en Russische onderschriften hebben... Ons werd ook gevraagd of we Russisch waren, erg pijnlijk!
Mui Ne Beach is zo stom, omdat je niet het strand op kan als je niet in een resort slaapt. Er staat een muur van resorts voor het strand.
De dag erna hebben we een scooter gehuurd en zijn we naar Mui Ne zelf en de Red & White Dunes gereden. Dit maakte heel Mui Ne weer goed! De foto's zullen het wel uitleggen. Zo mooi!

Van Mui Ne naar Ho Chi Minh City gegaan. Wij hadden ons al meer dan 1 maand verheugd op shoppen in Ho Chi Minh. We waren van plan heel veel kleding weg te gooien en dan wat nieuwe bij te kopen. Het wordt namelijk nu echt lastig met de kleding! We hebben maar 3 outfits en dit is erg zwaar voor twee meisjes die twee gigantische kledingkasten thuis hebben staan... We fantaseren over dat we mooie jurkjes aanhebben met leuke schoenen en niet alleen een rood broekje of een blauw jurkje!
Om het allemaal nog makkelijker te maken, zit er sinds kort schimmel op Iris' schoenen. Ze moet nog even nadenken of ze deze ooit nog gaat aantrekken. Het is zo moeilijk om afscheid te nemen van je beste kledingstuk!

Nu zijn we dus in Ho Chi Minh City. Geen geshop dus... Lesje geleerd: Nooit teveel verheugen op shoppen in Vietnam. Verder is Ho Chi Minh erg leuk, maar ook erg heet en druk. En vervelend is wel dat het verkeer nooit stopt. Je moet echt boven, onder, naast en achter je kijken of je niet wordt aangereden. Tegelijkertijd moet je ook nog in de gaten houden wat er op de grond loopt (spinnen, kakkerlakken, ratten etc.).
We zijn naar het War Remnants Museum geweest (veel gruwelijk foto's en beelden van de Vietam oorlog) en hebben het Reunification Palace bezocht (het paleis van Ngo Dinh Diem, het oude hoofd van Zuid-Vietnam).
Vietnam is zo ontzettend leuk en je kan zoveel doen, een maand is te kort. In verband met tijdsnoot hebben we de Mekong Delta in een dag moeten zien. Toch heel leuk dat we dit nog even hebben kunnen doen!
Vandaag zijn we naar de Cu Chi tunnels geweest. Tunnels van de Viet Cong waar zij zich schuil hielden. Er leefden 16.000 mensen onder grond!

Vanavond gaan we naar Phu Qoc Island. Ons eerste Tropische eiland!
We willenallebei niet weg uit Vietnam... Maar de 10e moeten we er echt uit zijn.

Dat was het weer! Kusjes, Eke & Iris.

P.s. Vanacht hebben we de eerste kakkerlak in de hotelkamer gevonden! Het moest ooit gebeuren.
P.p.s. Er zijn plannen om de overgebleven 2 weken in de Filipijnen door te gaan brengen!