Hallo allemaal!

Nogal lange tijd geleden dat we wat geschreven hebben, zeg! Maar hier weer even een nieuw verlagje.

Na Battambang hebben we eerst een soort taxi (dat was gewoon een familie die ook naar de grens reed) genomen naar de grens van Thailand. De grens hebben we zelf gewoon met de tassen overgelopen en eenmaal Thailand in gewandeld, hebben we de bus naar Bangkok genomen. Omdat Bangkok te gevaarlijk was, konden we daar niet blijven, jammer genoeg... Want we hadden een enorme shopdrang!!!
We kwamen aan op de Northern busterminal en hebben toen meteen een taxi naar de Southern busterminal genomen. Vanaf daar hebben we de nachtbus naar Krabi genomen.
Om half 6 s'ochtends kwamen we aan in Krabi en namen we de boot naar Ko Phi Phi. Om half 11 s'ochtends ploften we op ons bedje in een bungalow. De reis had in totaal 28 uur geduurd!

Ko Phi Phi was erg leuk. Groene zee, rotsen en witte stranden! We sliepen eerst 3 nachten in een bungalow die in de jungle stond. Wat wij wat minder leuk vonden, was dat er gaten van ongeveer14 cm tussen de deur zaten, dus daar konden hele grote beesten doorheen! En die zaten er wel buiten!
Na 3 dagen zijn we in een heel goed hotelletje met airco, yes! Want het was echt snikheet op Ko Phi Phi...

Na Phi Phi zijn we nog in Krabi gaan slapen. Dat was wel een schattig stadje! We hebben vanaf daar ook een dagtrip naar Phangnga bay gemaakt (met James Bond Island). Dat was wel leuk.

De dag erna zijn we Maleisie ingegaan. Na zo'n 9 uur reizen, kwamen we aan op Penang (een eiland vlakbij de grens van Thailand). Op Penang ligt het 'stadje' Georgetown. Wij dachten een schattig, klein stadje met leuke koloniale huisjes te zien, maar dit was iets heel anders! Dit was een soort hoofdstad! Grote winkelcentra, EEN TOPSHOP, een goed werkend bussysteem, etc.etc.
Na 3 dagen daar geweest te zijn, kwam Etienne, een vriend uit Amsterdam!, aangevlogen op Penang. Met z'n drietjes zijn we 2 dagen later naar de Cameron Highlands gegaan, naar het stadje Tanah Rata. Hier was Iris ook jarig! Dus dat was dolle pret.
13 Mei hebben we in een cafeetje (met z'n drietjes, er was niemand!) tot laat gezeten. De barman (Boon/Bun)vertrok al om 1 uur, maar blijkbaar was het geen probleem als we bleven zitten.
Op 14 Mei zijn we verkleed de jungle ingegaan en hebben we een Jungletrail gemaakt. Etienne was Tarzman (het broertje van Tarzan), Eke was Moeke (40+er die er allenop uit gaat ) en Iris was Kleuter Kitty (met alle kleuren van de regenboog als outfit en staartjes in de haren).
De jungletocht was erg leuk, alleen wel een beetje onderschat! Op het eind was het paadje zo weggespoeld, dat je alleen een soort modderige klif had, waar jeoverheen balanceerde. En naast je had je een diepe agrond, oei! Maar gelukkig haddenhet meisje en de dameTarzman...
De dag erna hebben we gescooterd. De Cameron Higlands staan bekend om de theeplantages en aardbeienboerderijen, dus die hebben we bezocht. Erg leuk!

De dag erna gingen we naar Perhentian Islands, twee eilandjes bij de oostkust van Maleisie. Hier hebben we onze PADI Open Water gehaald, maar dat klinkt makkelijker dan het was!
Jeetje mineetje, wat een gedoe was dat. We hadden een ongelofelijk strenge lerares, Sarah. Wat een @#$%! We moesten al meteen 3 hoofdstukken leren. De dag erna deden we Confined Water (dat zijn moeilijkheden die je in het water kan krijgen. Als je regulator uitvalt, wat je dan moet doen, etc.). In totaal hebben we wel 4 uur in het water die rotoefeningen gedaan! Omdat niks goed genoeg voor haar was... Dan zweefde Eke weer naar boven, omdat er teveel lucht in haar BCD zat, dan had Etienne weer een half uur nodig, omdat hij zijn BCD niet af en aan kon doen en dan was zijn lucht alweer op en moesten we een nieuwe tank halen! Of dan boog Iris niet ver genoeg om haar regulator te pakken... Etc.etc. Zeur zeur zeur! We worden er nu alweer woest van als we eraan denken.
Die avond zaten we depressief in onze (te warme) bungalow en moesten we OOK nog 2 nieuwe hoofdstukken gaan leren voor de theorie. Aaah! Het zat allemaal gewoon teveel op elkaar.
Zonde, want een PADI halen hoort leuk te zijn! Maar omdat alles zo snel ging en we 4 a 5 uur per nacht sliepen, konden we helemaal niet genieten van de mooie duiken die we maakten.
De laatste dag was ook nog een heel gedoe. We deden onze laatste duik, maar we moesten een safety stop van 3 minuten maken (dan moet je 3 minuten blijven hangen, anders is het slecht voor je). Maar wij hadden onze BCD (het vestje waar je lucht in en uit kan halen, voor 'neutral buoyancy', wauw, wat een woord, he?!) nog niet helemaal onder controle en zweefden alledrie langzaam naar boven... We zagen Sarah (die elke keerboos met haar duim naar beneden wees, dat betekent 'naar beneden komen, jij!') steeds kleiner en kleiner worden. Er zat dus blijkbaar nog veeeel te veel lucht in die stomme BCD. De laatste duik hadden we dus duidelijk verprutst! Sarah kon ons het PADI Open Water certificaat niet geven vond ze. Best lullig, want een Safety Stop maken is officieel niet eens een eis van het Padi certificaat! Maar goed, we hadden we twee opties: We werden scuba divers (dan mag je tot 12 meter met instructeur duiken) of we mochten nog een keer een duik maken en de safety stop goed doen. We kozen alledrie voor het laatste.
Dus die middag gingen we opnieuw in de prachtige wetsuits (wauw, die dingen stonden charmant! Etienne vindt het belachelijk dat mannen die aan moeten!). We maakten een hele mooie duik, deze keer konden we er wel van genieten. We hebben zelfs al twee Giant Jenkin Stingrays (meeega roggen!) gezien. Etienne en Iris deden deze keer de safety stop goed, alleen arme Eke schoot weer door, omdat er blijkbaar nog een rotbubbel in haar BCD zat!
Dus Iris en Etienne kregen hun certificaat. Die mogen nu 18 meter in hun uppie de zee in duiken! Alleen Eke kreeg de keuze om nog een keer te duiken (de volgende dag) of een Scuba Diver te worden. Ze koos het eerste!
Dus de volgende ochtend dook ze. Dat was nog een heel gedoe. Ze was wat grieperig en die ochtend regende en onweerde het! En met onweer ging de boot niet... Dus wachten wachten wachten tot s'middags en toen mocht ze.
Ze dook deze keer alleen, wel met Sarah, natuurlijk. En met succes! Bij de safety stop heeft ze gewoon 8 rondjes om Sarah heen gezwommen en wel 80 keer aan het touwtje van haar BCD gerukt, zodat er geen bubbel meer in zat! Sarah vond het goed genoeg en nu kon Eke dus met Etienne en Iris 18 meter diep mee duiken! Hoera!!!

Na 4 slopende duikdagen gingen we meteen door naar Ko Tao. Op naar de Full Moon Party!
We namen de boot naar het vasteland en konden toen met een taxi naar de grens van Thailand. In Sungai Golok liepen we vast, want er gingen geen bussen meer naar Ko Samui/Ko Tao/Ko Phangan. We bleven slapen in een of ander Chinees businesshotel en de volgende ochtend konden we door naar Ko Samui. We stonden om half 6 op om de bus te halen. Die vertrok om 7 uur! Om 7 uur zaten we alleen nog in een minibusje wat ons bracht naar die grote bus... En toen we daar aankwamen, was de grote bus net 5 minuten weg.
We moesten tot 5 uur s'middags wachten op de volgende bus, ja doei! Dus we namen een lokale bus naar Pattani (we probeerden de grote bus in te halen, maar het oude rammelbakje waar we in zaten, ging niet hard genoeg). Vanaf Pattani namen we een bus naar Krabi (Ko Samui hadden ze niet, dat was die bus waar we dan zo lang op moesten wachten). Om 6 uur kwamen we aan in Krabi en hebben daar een nachtje geslapen. De volgende ochtend konden we weer lekker vroeg op (deze keer om half 5). Moeke vond het geen probleem natuurlijk, die is altijd vroeg uit de veren, he?!
Om 3 uur s'middags kwamen we aan op Ko Tao. Daar konden we een paar dagen lekker relaxen!
Jammer genoeg was het die week niet zo mooi weer op Ko Tao. Eigenlijk zouden we na 3 dagen wel weg zijn gegaan, maar omdat de Full Moon Party op Ko Phangan twee dagem later was, bleven we.
De Full Moon Party is een feest op een groot strand waar wel 15.000 mensen bij elkaar komen om volle maan 'te vieren'!
Eke had na de laatste duik last van haar oor. Ze was die nacht al grieperig, maar moest natuurlijk die laatste duik nog maken. Op Ko Tao werd de pijn teveel en zijn we naar de dokter gegaan. Daar kwam er van alles uit het oor en kreeg ze antibiotica. Toevallig was ze net klaar met die antibiotica op de Full Moon, dus de buckets konden erin!
De Full Moon Party was leuk, alleen we hadden het een beetje dom aangepakt... We bleven gewoon op Ko Tao slapen en namen de ochtend van de Full Moon al om 10 uur de boot naar Ko Phangan. Maarja, die Full Moon begint pas 14 uur later!), dus we moesten ons nog, zonder bikini of iets, lang vermaken. Ook ging de boot pas de volgende dag om half 9 terug! Na films kijken in een cafe en eten eten eten en poolen, zaten we al om 10 uur s'avonds op het strand van Haad Rin. En 4/5 uur later hadden we het alweer een beetje gehad..! Maar de boot ging pas 6 uur later! Pfff...
Om 5 uur s'nachts namen we de taxi terug naar de haven en gingen we daar op de grond slapen. Ging alleen een beetje moeilijk, omdat er een vieze zwerfhond aan Etienne's wang likte! Dus we durften niet meer te slapen...
Om half 11 s'ochtends vielen we eindelijk op bed en konden we heeel lang slapen.

De volgende dag hadden we om 9 uur s'avonds de nachtboot/slaapboot (een soort stoomboot van Sinterklaas met campingmatrasjes, maar het sliep wel goed!) naar Suratthani. Daar kwamen we om half 6 s'nachts aan en moesten nog een tijdje wachten op de bus naar Maleisie. Om 7 uur kwam de mini mini mini bus die ons naar iets voor de grens bracht. Gelukkig stapten we na 5 uur krap zitten over op een grote Maleisische bus! Om half 11 s'avonds kwamen we aan in Kuala Lumpur. Het was weer een 26-urige reis, maar geen probleem meer voor ons, ha! De vlucht naar Amsterdam van 13 uur is nu voor losers...

We zijn dus nu in Kuala Lumpur. Echt een superleuke stad! Eke en Iris hebben eindelijk, sinds zooo veel maanden, geshopt!!! Bij elkaar al 500 euro uitgegeven, maar we hebben het verdient.
Over een paar dagen nemen we afscheid van Etienne, snik! Het waren (ietsje meer dan) 3 leuke weken met hem.
Etienne vliegt door naar Cambodja en doet ongeveer onze reis alleen dan andersom!

Wij gaan overmorgen naar Melaka, een leuk, koloniaal stadje. Daarna reizen we door naar Singapore. Hier slapen we bij Esther, een vriendin Mieke (bovenbuurvrouw van Lies). Heel fijn, want slapen in Singapore is poepieduur. En zij weet waarschijnlijk ook leuke dingen in Singapore, dus dat is toch even anders!
Ook een vriendin van Judith (Eke's tante) had al aangeboden om bij haar te slapen, maar die is op dat moment in Nederland.

En daarna zit het erop! Dan vliegen we weer terug naar Kikkerland. We komen terug met bruine benen! We zijn dan 133 dagen weggeweest. En het waren 133 geweeeeeeldige dagen! Wauw, wat een reis.
Bedankt voor het lezen en TOT SNEL (nog 10 dagen)!!!

Groetjes, Eke en Iris